Küresel iklim değişikliğinin yol açtığı ve etkileri giderek kentsel alanlarda yoğunlaşan kriz, çağımızın en temel sosyo-ekolojik sorunlarından biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Kentler hem yüksek sera gazı emisyonlarının asli kaynakları olmaları hem de iklim risklerine karşı taşıdıkları yapısal kırılganlıklar nedeniyle, iklim eylemlerinin merkezi konumundadır. Türkiye’nin Paris Anlaşması’na taraf olması ve 2053 net sıfır emisyon hedefini benimsemesiyle birlikte, 7552 sayılı İklim Kanunu’nun 9 Temmuz 2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmesiyle ulusal iklim politikası yasal bir zemine kavuşmuştur. Bu çalışma, yürürlüğe giren İklim Kanunu’nu, getirdiği yasal yükümlülükler ve sunduğu fırsatlar ekseninde kentler ve yerel yönetimler perspektifinden bir değerlendirmeye tabi tutmaktadır. Doküman analizi yöntemiyle desenlenen değerlendirme, uluslararası iklim hukuku, kent ve yerel yönetimler literatürüyle diyalog halinde, kanunun normatif çerçevesinin ötesine geçerek sahadaki potansiyel yansımalarını sorgulamaktadır. Değerlendirme, mekânsal planlama, enerji, ulaşım, atık yönetimi ve iklim finansmanı gibi kentsel yönetişimin kilit alanlarındaki yerel yönetim sorumluluklarına odaklanmakta, Türkiye’deki mevcut durumu akademik bulgular ışığında değerlendirmektedir. Özellikle kamu ve özel hukukun iklim krizine yanıt verme biçimlerindeki farklılıklar, iklim davacılığındaki son dönem yenilikler, finansman mekanizmalarının etkinliği ve iklim adaletinin kesişimsel boyutları gibi güncel akademik tartışmalar, bu makalenin temel eksenlerini oluşturmaktadır. Bulgular, Kanun’un yerel iklim eylemlerini yasal bir zorunluluk haline getirerek Türkiye için ileri bir adım teşkil ettiğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, Kanun’un sahadaki başarısının yalnızca metnin normatif gücüne değil, büyük ölçüde yerel yönetimlerin mali ve idari olarak güçlendirilmesine ve uygulama süreçlerine aktif katılımlarının sağlanmasına bağlı olduğu öne sürülmektedir.
Abstract
The crisis caused by global climate change, with its impacts increasingly concentrated in urban areas, stands as one of the most fundamental socio-ecological problems of our time. Cities are central to climate action, both as primary sources of high greenhouse gas emissions and due to their structural vulnerabilities to climate risks. With Türkiye’s ratification of the Paris Agreement and its adoption of a 2053 net-zero emission target, the national climate policy has gained a legal foundation with the entry into force of Climate Law No. 7552, published in the Official Gazette on July 9, 2025. This study evaluates the enacted Climate Law from the perspective of cities and local governments, focusing on the legal obligations it introduces and the opportunities it presents. Designed with a document analysis method and in dialogue with international climate law and urban governance literature, the assessment moves beyond the law's normative framework to probe its potential on-the-ground implications. It focuses on local government responsibilities in key areas such as spatial planning, energy, transportation, waste management, and climate finance, evaluating the current situation in Türkiye in light of academic findings. Contemporary academic debates -including differences in public and private law responses to the climate crisis, recent innovations in climate litigation, the effectiveness of financing mechanisms, and the intersectional dimensions of climate justice- form the central axes of this article. The findings reveal that the Law constitutes a step forward for Türkiye by making local climate actions a legal obligation. In conclusion, it is argued that the Law's success in practice depends not only on the text's normative power but largely on the financial and administrative empowerment of local governments and ensuring their active participation in implementation processes.
Künye
Sezgin, S. (2025). Türkiye’nin 7552 Sayılı İklim Kanunu: Kentler ile Yerel Yönetimlerin Rolü ve Sorumlulukları Üzerine Akademik Bir Değerlendirme. Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, 8(2), 129-142.
Anahtar Kelimeler
İklim Kanunu, İklim Hukuku, Kentsel Sürdürülebilirlik, İklim Davacılığı, Türkiye
Keywords
Climate Law, Climate Law, Urban Sustainability, Climate Litigation, Türkiye
